در رویکرد جدید زبان آموزی ( بخوانیم – بنویسیم ) پایه ی اوّل ابتدایی تمامی فعالیتهای گنجانده شده در کتاب ( بنویسیم ) به نوعی فعالیت املایی محسوب می شود ، ولی از آنجاییکه طبق برنامه ی درسی دانش آموزان باید تواناییهای خود را جهت تثبیت فرایند یاددهی – یادگیری در کسب مهارت نوشتن املای خطی نیز از خود ابراز نمایند ، لذا راهکارهایی را که می تواند موجب پیشرفت و شکوفایی دانش آموزان در نوشتن املای خطی باشد به شرح زیر پیشنهاد می گردد :

دانش آموز پایه ی اوّل ابتدایی در اولین گام جهت آمادگی برای کسب مهارت در نوشتن املای خطی ، باید حروف و نشانه ها را بشناسد، ترکیب صامت و مصوتها را بداند ، تا توانایی لازم برای یادگیری و خواندن و نوشتن کلمه و سپس جمله را داشته باشد . پس از کسب این تواناییها ما با انواع روشها می توانیم املای خطی را آموزش دهیم . از بین روشهای موجود برای آموزش املای خطی ، می توان به روشهای زیر اشاره نمود :

روش آزمون – مطالعه – آزمون :

در این روش ، در آغاز هفته ، ابتدا یک متن را به عنوان املاء برای دانش آموزان می خوانند و بعد از تصحیح آن را به دانش آموزان باز می گردانند و فراگیران در طول هفته ، فقط روی کلمات غلط خود تمرین می کنند . در جلسه ی بعد ، از آن متن ، املاء گفته می شود که معمولاً بدون غلط و یا با غلط های محدودی همراه است . البته این روش ، بیشتر برای دانش آموزانی به کار برده می شود که از توانایی بالایی در نوشتن برخوردار هستند .

روش مطالعه – آزمون :

این روش برای دانش آموزانی که در صدد کسب مهارت برای نوشتن املای خطی می باشند کاربرد زیادی دارد و ساز و کار آن بدین ترتیب است که ابتدا درس یا درس هایی برای گفتن املاء انتخاب می شود و سپس دانش آموزان روی لغات مشکل آن تمرین می کنند و بعد از روی آن درس یا دروس املاء گفته می شود . البته اگراملایی که قرائت می شود ، عیناً همان متن کتاب نباشد و به صورت تلفیقی ارائه شود بسیاربهتر است .

روش نمایشی :

در این روش از پروژکتور اورهد یا تخته سیاه استفاده می کنند که برای آموزش حروف یکصدا و چند شکلی ، مانند ( ث – ص – س ) کابرد خوبی دارد . ابتدا معلم لغات مورد نظر خود را روی طلق های شفاف می نویسد و بعد ، آنها را روی پرده نمایش می دهد ، یا آن که کلمه ی را به طور ناقص بر روی تخته کلاس می نویسد و به کامل کردن آن توسط کودکان می پردازد . مثلاً کلمه ی صابون را روی ورقه ی شفاف نوشته و آن را با پروژکتوراورهد روی تابلو منعکس می کند . سپس حرف صاد را با مقوا پوشانده و از فراگیران می خواهد که از سه حرف (ث) ، (س) ، (ص) ، یکی را انتخاب و کلمه را کامل کنند . البته این کار را می توان بر روی تخته سیاه و یا (وایت برد ) نیز نمایش داد .

روش نوارهای صوتی و شنیداری :

از این روش ، برای آموزش انفرادی املاء و تقویت املای دانش آموزان در منزل ، می توان استفاده کرد . روش کار به این صورت است که آموزگار ( یا تولید کننده ی تجاری و تکنولوژیست آموزشی ) ، قبلاً متون مختلفی را با اهداف از پیش تعیین شده آماده کرده ، آنها را بر روی نوار ضبط می کند . اگر در هنگام ضبط ، به ویژگی های هنری و جذاب نوار صوتی نیز توجه شود ، مفید خواهد بود . دانش آموزان در منزل ، به نوار گوش فرا داده و املاء گفته شده در نوار را می نویسند و سپس با استفاده از کتاب ، متن نوشته شده را خوانده و آن را تصحیح می کنند .

روش چند حسی :

این روش که توسط فیتزجرالد در سال 1995 ارائه شد ، به منزله یک تکنیک چند حسی می تواند حواس های بینایی ، شنوایی ، حرکتی و لامسه را به کار اندازد و دارای چهار مرحله ی فهم و معنا و ادای کلمه ، تصور کلمه ، بازخوانی و نوشتن کلمه است .

روش آموزش های برنامه ریزی شده نرم افزاری کامپیوتری:

این روش که مبتنی بر آموزش برنامه ای است ، از اثربخشی فوق العاده ای برخوردار است ، ولی به دلیل هزینه های بالای برنامه ریزی اختصاصی که مبتنی بر تفاوتهای فردی هر یک از فراگیران است و نیز عدم وجود دستگاههای کامپیوتری و کانال های ارتباطی در مدارس و منازل اکثر کودکان ، در حال حاضر ، راه حل مناسبی برای آموزش املاء در ایران ، نمی تواند تلقی شود .